เรื่อง ตำนานกษัตรีแห่งเวอร์เทมแบร์ก Legend of Ava
ทางใต้สาธารณรัฐเาี ห่างไปทางตะวัน ปรากฏเกาะร้างรูปหัวกะโหลก ต้นไม้ใหญ่สูงปิดบังหมู่เมฆบนฟ้า ปกคลุมวิสัยทัศน์ ทำให้ผู้คนที่อยู่พื้นด้านล่างรู้สึกเหมือนอยู่ในเวลากลางคืนตลอดเวลา เกาะนี้รู้จักกันเฉพาะเหล่าคนที่ทำงานในโลกใต้ดิน จึงไม่มีคนนอกอาศัยอยู่ และที่นี่กำลังจะกลายเป็นสนามรบเพื่อตัดสินว่าระหว่างสุดยอดทหารรับจ้างเอวาและราชาแห่งโลกใต้ดิน ฮาเดส
อดีตคู่รักสองคนยืนประจันหน้ากันด้วยท่าทีสงบนิ่ง สายตามองประสาน รอยยิ้มผุดบนใบหน้าฮาเดส แต่ต่างจากบหน้าเอวา เธอเงียบสงบเสมือนความรู้สึกได้ตายไปหมดแล้ว
สายลมอ่อนๆ พัดปลิว เสื้อผ้าทั้งคู่พริ้วไปตามสายลม เป็นครั้งสุดท้ายที่ทั้งสองคนจะได้เผชิญหน้ากัน เพราะจะมีเพียงหนึ่งที่รอดไปได้
ฮาเดสในนี้ไม่คล้ายกับรามานที่เธอรู้จัก ในชุดสีดำรัดรูปขับกล้ามเนื้อเด่นชัด ภายใต้ร่างกายที่งดงามไร้ที่ติ ดวงตาเขาดำมืดเต็มไปด้วยรังสีสังหารที่เอ่อล้นมาเพียงแค่การปลายตามองไปยังเป้าหมาย
“ศัลยแพทย์ผู้ช่วยชีวิตคนกลับปลดปล่อยรังสีสังหารมาได้มากขนาดนี้” เอวาในชุดลายพราง ส่องประกายงดงามแก่ผู้ที่ได้มอง หากแต่ดวงตาคู่นั้นเสมือนเทียนที่ใกล้ดับ
ภายใต้ความเงียบงัน ทั้งสองคนอยู่ห่างกันราวๆ ห้าเมตร ก่อนจะเป็นฮาเดสที่กล่าวขึ้น “อึนคโย...ไม่สิ เอวา คุณรู้อะไรไหม หลังจากที่พวกเราแสดงความรักกันบนเตียง ผมเคยมีความคิดที่จะยิงกรอกปากคุณขณะที่คุณหลับ แต่เพราะลีลาที่เร่าร้อนคุณ คุณถึงยังมีชีวิตอยู่ได้”
เอวาไม่ได้คล้อยตามสงครามประสาท เธอยกยิ้มและตอบกลับ “ก็เพราะเรื่องในคืนนั้น ฉันถึงเปิดโอกาสให้คุณได้เป็นแฟนกันฉันยังไงละ หากลีลาคุณห่วยแตก ฉันคงทิ้งคุณไปนานแล้ว”
ฮาเดสจ้องมองไปที่อีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม
“เพราะแบบนี้ไง ผมถึงได้เสียดายคุณ หากคุณยอมรับโลกผม พวกเรากลับไปเป็นเหมือนเดิมกันได้”
“โลกที่คุณคิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้า จะตัดสินชีวิตคนอื่นยังไงก็ตามใจ โลกแบบนั้นนะไม่ยั้งยืนและจะพินาศลงในที่สุด” เอวาตอบกลับ
“แต่ว่า โลกที่เต็มไปด้วยพวกไร้ประโยชน์ไม่ใช่แนวทางผมเหมือนกัน” ฮาเดสพูดตอบ เขายังคงโน้มน้าวเป็นครั้งสุดท้าย
“เอวา หากคุณไม่ยอมรับ คุณแค่ไม่ต่อต้าน พวกเราก็จะอยู่ร่วมกันได้”
หญิงสาวเค้นเสียงเบาๆ “โลกที่คุณคิดสร้าง จะนำความเดือดร้อนมาสู่คนรอบตัวและประเทศฉันไม่วันใดก็วันหนึ่ง”
“คงคุยกันไม่รู้เรื่องสินะ น่าเสียดาย ที่ผมต้องลบคุณ คนที่ผมรักไปจากโลกใบนี้ หวังว่าคุณจะมองดูโลกที่ผมสร้างขึ้นจากบนฟ้านะ” พูดจบ ฮาเดสใช้ปืนจ่อปืนไปยังหญิงสาว และลั่นกระสุนไป
ปังง!!! เสียงปืนจากปากกระบอกดังขึ้นเป็นสัญญาณการเริ่มต้นและเป็นจุดเริ่มจุดจบ
เอวา ไม่รอช้า เธอตวัดมือขึ้นในระดับสายตาพร้อมกับชี้ไปด้านหน้า ซิกซาวเออร์ในมือแผดเสียงคำรามมา
ปังง!!! กระสุนทั้งสองปะทะกันในอากาศและกระจายไปยังตำแหน่งอื่น การตู่้พวกเขาเริ่มขึ้น
ปัง ปัง ปัง!!! ซิกซาวเออร์และกล็อก19 แผดเสียงทรงอานุภาพเข้าใส่กันและกัน
ปืนสั้นในมือเอวา แผดเสียงก้อง รังสีสังหารมุ่งตรงไปยังอีกฝ่าย สีหน้าฮาเดสไม่ได้เปลี่ยนแปลง เขาสะบัดมือยกกล็อก19 ขึ้นประทับและยิงสกัดกระสุนอีกฝ่ายได้อย่างแม่นยำ
เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง!! ปัง ปัง ปัง!!
เสียงปืนดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง กระสุนหลายสิบนัดสาดใส่ราวกับ-่าฝน ทว่าสองเท้าทั้งคู่มิได้ขยับเขยื้อนจากตำแหน่งยืน กระสุนที่สาดมาบดขยี้กระสุนอีกฝ่ายและสิ้นฤทธิ์ลงก่อนจะได้ทำร้ายผู้ใด สายตาและการใช้ปืนพวกเขาเหนือวิสัยความเป็นมนุษย์ไปไกลแล้ว
ฮาเดสค่อยๆ หุบยิ้มลง และเปลี่ยนท่าทาง บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งการฆ่าฟัน “ผมคงต้องจริงจังให้มากกว่านี้สินะ”
ทั้งสองคนเข้าสู่แก่นแท้การสังหารในเส้นทางที่แตกต่างกัน เอวาเธอผ่านสนามรบ เดินบนเส้นทางชีวิตนับไม่ถ้วน ส่วนฮาเดส บนเตียงผ่าตัดมีคนที่รอดและตายด้วยมือเขานับไม่ถ้วนเช่นกัน
ฝ่ายที่ยิ้มเปลี่ยนเป็นจริงจัง ฝ่ายที่จริงจังกลับยกยิ้มมา มุมปากเอวายกขึ้นพร้อมพูดออไป “ฉันวาดหวังว่าฝีมือคุณ จะได้ครึ่งสมญาที่ผู้คนยกย่องให้เป็นราชาโลกใต้ดิน แต่เมื่อได้มาสัมผัสด้วยตัวเองก็ไม่ค่อยเท่าไหร่นิ”
ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง!!! การลั่นไก และการเปลี่ยนแม็กกาซีน คนทั้งสองทำได้ราวกับหายใจ กระสุนมากกว่าหนึ่งร้อยนัดถูกสาดเข้าใส่กันและกัน หากเป็นสายตาคนนอก ผลลัพธ์คงจะจบที่กระสุนฝ่ายใดหมดก่อนกัน
ซึ่งเอวาได้เปรียบเรื่องจำนวนกระสุน แต่มีหรือที่ฮาเดสจะไม่รู้ถึงเรื่องนี้ ระหว่างที่เขากำลังลั่นไกกับกระสุนแม็กสุดท้าย เขากระโดดข้างและรัวกระสุนทั้งหมดเข้าใส่อีกฝ่ายโดยที่ตัวเขาหลบอยู่ด้านหลังต้นไม้ใหญ่
เอวาวิ่งตามเข้าไปหมายสังหารศัตรูที่ไร้อาวุธ ทว่ายามที่อีกฝ่ายจากเงามืดต้นไม้ อูซี่ในมือฮาเดส ส่งเสียงคำราม เขากดเข้าใส่อีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
ปัง ปัง ปัง ปัง ปังปังปังปังปัง!!!!!
ถึงแม้ว่าเอวาจะสามารถล่าถอยมาได้ แต่ก็มีกระสุนสองนัดที่ฝังเข้าไปในร่างกาย ทว่าเธอ เลือดสีแดงไหลซึมมา
ฮาเดสไล่ล่าตามสังหารเหยื่อที่ได้รับบาดเจ็บอย่างบ้าคลั่ง เท้าขวาเขารู้สึกถึงแรงกระทบก้อนหิน และเมื่อหย่อนสายตามองต่ำ สิ่งนั้นไม่ใช่ก้อนหินแต่เป็นระเบิดมือที่อีกฝ่ายโยนมา
“เล่นกันแบบนี้เลยเหรอ!!” เสียงสบถเขาดังพร้อมกับเสียงกัมปนาทด้วยอานุภาพระเบิดมือ
ตูมมมม-----
เอวาก้าวเดินมองรอยเลือดบนพื้น แต่กลับไม่พบร่างศัตรูที่เป็นเป้าหมาย
“มาได้แล้ว คุณคงไม่ตายด้วยเรื่องแค่นี้หรอกจริงมั้ย”
ยังไม่ทันสิ้นเสียงกล่าว ร่างฮาเดสในสภาพชุ่มไปด้วยเลือดพุ่งลงจากมุมมืดต้นไม้สูง กดตัวลงบนร่างเอวาอย่างรวดเร็ว กลายเป็นการตู่้ประชิดระหว่างมีด
เอวาถนัดการตู่้หลากหลายรูปแบบ แต่ฮาเดสก็เป็นอัจฉริยะด้วยเช่นกัน ทั้งสองตู่้กันด้วยสภาพที่สะบักสะบอมทั้งคู่ เลือดสดๆ ไหลจากตัว บาดแผลฉกรรจ์หลายแห่งปรากฏให้เห็นด้วยตาเปล่า หากสู้กันต่อไปโดยไม่มีใครได้รับการรักษา ผลสุดท้ายคงไม่พ้นความตายทั้งคู่
การที่ฮาเดสสามารถนำปืนกลมืออย่างอูซี่มาจากพุ่มไม้ได้ หมายความว่าก่อนที่การตู่้จะเริ่มขึ้น เขาได้มาสำรวจพื้นที่และเตรียมอาวุธไว้รับมืออีกฝ่ายอยู่ก่อนแล้ว แน่นอนว่าเอวาก็ทำแบบนั้นเหมือนกัน ก่อนที่จะเกิดการปะทะ เธอได้วางกับดักระเบิดเอาไว้ในสมรภูมิตู่้นี้ และตำแหน่งนั้นก็อยู่ต่อหน้าฮาเดสเพียงแค่หนึ่งก้าว
ทันทีที่เท้าขวาชายผู้ปกครองโลกใต้ดินเหยียบลงมาด้านหน้า เป็นเวลาที่ชัยชนะถูกตัดสินให้เป็นเอวา มุมปากหญิงสาวยกยิ้มพร้อมกับชัยชนะ แต่ในวินาทีต่อมารอยยิ้มนั้นต้องหุบลงและไปปรากฏอยู่บนใบหน้าฮาเดสแทน เนื่องจากกับดักระเบิดไม่ทำงานอย่างที่คิดไว้
ฮาเดสหัวเราะเย้ยให้กับความผิดพลาดอีกฝ่าย “เหตุผลที่ผมไม่วางกับดัก แต่ใช้วิธีแอบซ่อนปืนกลเบาเอาไว้ ก็เพราะรู้ว่า ถ้าเป็นคุณคงจะสำรวจและทำลายกับดักทั้งหมดในพื้นที่ทิ้งก่อนจะเริ่มการตู่้อย่างแน่นอน แล้วเหตุใดคุณถึงไม่คิดว่าผมจะทำแบบนั้นบ้างละ? หรือว่าคุณประมาทผมจนเกินไป?? และความประมาทนั้นเป็นราคาที่คุณต้องจ่ายด้วยความตาย”
พูดจบฮาเดส เร่งฝีเท้าเข้าประชิด หมายจะสังหารอีกฝ่ายอย่างไม่เหลือเยื่อใย แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นอีกครั้ง พื้นดินตรงหน้าอ่อนยวบและกลายเป็นหลุม เท้าซ้ายเขาเหยียบทะลุไปถึงกับดักมีดแหลมที่ฝั่งลึกอยู่ใต้ดิน บัดนี้ขาซ้ายผู้นำโลกใต้ดินถูกแทงทะลุจนไม่สามารถเคลื่อนที่ได้
เอวาใช้สายตาเย็นชามองไปที่อีกฝ่าย “ใครว่าฉันวางกับดักไว้แค่อันเดียว”
ฮาเดส ส่ายหน้า เขาไม่ยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น “เป็นไปไม่ได้ ผมสำรวจกับดักทั้งหมดในพื้นที่แถบนี้เป็นอย่างดี ไม่มีทางจะรอดสายตาได้”
เอวายกยิ้มขึ้นมา น้ำเสียงที่ใช้นั้น ไม่เหลือเยื่อใยคนเคยรัก “ก็คงจริงอย่างที่คุณพูด เพียงแต่ว่านะ...ลองดูที่เท้าตัวเองให้ดีสิ”
สายตาฮาเดสมองไปที่เท้าซ้ายตัวเอง ครั้งแรกเขาคิดว่าตนเองต้องกับดักมีดเข้าไป แต่เมื่อเพ่งมองอีกครั้งแล้ว สิ่งที่แทงทะลุเท้าเข้าเป็นเพียงเหลาไม้แหลมที่ผ่านแดด ผ่านฝนมาแรมปี มันไม่ใช่กับดักที่พึ่งสร้างแต่เป็นกับดักเก่าที่ผ่านดินฟ้าลมฝน กลบเกลือนจนกลายเป็นส่วนหนึ่งธรรมชาติ
ดวงตาฮาเดสเบิกกว้าง เขาค่อยๆ แหงนมองไปที่อีกฝ่ายอย่างไม่เชื่ายตา
เอวาพูดขึ้น “กับดักนี้ฉันเตรียมมันไว้ตั้งแต่สามปีก่อน เดิมมันไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อคุณ ฉันแค่สร้างไว้โดยหวังว่าสักวันคงจะมีประโยชน์ หากต้องสู้กับศัตรูที่มีฝีมือและสติปัญญาเท่าเทียมกัน ตัวแปรที่จะทำให้ฝ่ายใดเป็นผู้ชนะ ก็คือระยะเวลาในการเตรียมการ”
“เพราะแบบนี้ คุณถึงเป็นฝ่ายนัดสถานที่สินะ ไม่ใช่ผมเป็นฝ่ายสั่งฆ่าคุณในเวลาครึ่งชั่วโมงที่เราเลิกกัน แต่เป็นคุณต่างหากที่คิดจะให้ผมตกหลุมพรางนี้ตั้งแต่นาทีแรกที่พวกเราเลิกกัน” ฮาเดสพูดขึ้น
เอวาตอบกลับ “ความคิดคุณเป็นอันตรายต่ังคมและประเทศฉัน” พูดจบเธอกระชับมีดสั้นในมือและพุ่งตัวเข้าหาอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว
ฮาเดสในนี้ไม่มีความสามารถในการหลบหนี และความคล่องตัวก็ไม่อาจสู้ได้อีก ทว่าในช่วงเวลาตัดสินแพ้ชนะและความเป็นความตาย สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
“อย่าทำอะไรข้าเลย อย่า อย่าได้โปรด”
“ขอร้องปล่อยข้าไป ปล่อยข้าไปเถิด”
“ได้โปรดช่วยด้วย ได้โปรดช่วยข้า ใครก็ได้ช่วยข้าด้วย”
เสียงร้องโหยหวนอันน่าเวทนาดังขึ้นในสองหู หากแต่นั้นไม่ใช่เสียงฮาเดสที่ร่ำร้องขอชีวิต แต่เป็นเสียงที่เอวาเคยได้ยินในฝันจนสามารถจดจำได้ดี
นั้นการรับรู้เอวาค่อยๆ ช้าลง เสียงอื้ออึงดังทดแทนเสียงร่ำร้องปริศนา โลกที่เอวาเคยมองเห็น มืดและแคบลง เธอค่อยๆ ดำดิ่งลงสู่ความตาย ภาพสุดท้ายในชีวิตคือใบหน้าฮาเดส และการเงื้อมมือลงมีดมาที่ลำคอเธอ พริบตาต่อมาโลกทั้งใบก็ดับแสงหายไป…
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??