0.00 
0.00 
เรื่อง แกนกลืนวิญญาณต้องห้าม
- ปรับสีและขนาดตัวอักษร
-
-
-
-
หิมะัร่วงหล่น
เีั
ไร้เี
ราวกับั้โถูกุ่้ด้วย้าขาวืใหญ่
าใร้านหนังสือเ่า
ไม่มีใครูอะไร
าเีเปลวไฟาเตาุ่มุม้
ที่แดังเปี๊ะเป็นครั้งคราว
...
เี่ยวมองหนังสือตรงหน้า
หนังสือเ่าจนขอบกระดาษเริ่มเหลือง
ปกหนังแร้าว
เหมือนผ่านกาลเวลามาหลายสิบปี
...
ด้านบน
มีเพียงตัวอักษรเดียว
"หลิน"
...
"เปิดูสิ"
เยี่ยนอวิ๋นเฟิงกล่าว
...
เี่ยวเอื้อมมือไป
เปิหนังสือ้า ๆ
...
หน้ากระดาษแรก
ปรากฏแผนผังตระกูล
...
ตระกูลหลิน
แคว้นดาราสวรรค์
...
หัวใจของเขาสั่นเ็น้อย
...
นี่เป็นครั้งแรก
ที่เขาเห็นข้อมูลเกี่ยวกับตระกูลของตนเ
อย่างเป็นทางการ
...
ชื่อมากมายเรียงรายอยู่บนหน้ากระดาษ
ู้อาวุโส
แม่ทัพ
ู้นำสาขา
ู้พิทักษ์
...
ตระกูลใหญ่
ใหญ่กว่าที่เขาคิดไว้มาก
...
ไม่ใช่ตระกูลเ็
ไม่ใช่ตระกูลกลาง
...
แ่เป็นตระกูลเ่าแก่
ที่มีประวัติยาวนานนับพันปี
ในแคว้นดาราสวรรค์
...
"เป็นไปไม่ได้..."
เี่ยวพึมพำ
...
เขาึึบ้านไ้หลังเ็
ึึชีวิตัแสนา
ึึบิดา
ู้ใช้ชีวิตเี ๆ
อยู่าแห่างไกล
...
ไม่เคยมีสิ่งใด
บ่งบอกเลยว่าอีกฝ่ายเคยมีภูมิหลังเช่นนี้
...
เยี่ยนอวิ๋นเฟิงยิ้มบาง
...
"ข้าก็คิดแบบนั้นตอนแรก"
...
"จนกระทั่งเห็นหน้านี้"
...
เขาพลิกหนังสือไปอีกหลายหน้า
...
แล้วหยุด
...
เี่ยวก้มมอง
่รูม่านตาจะหดตัวทันที
...
ชื่อหนึ่ง
ปรากฏอยู่ตรงกลางหน้ากระดาษ
...
หลินเทียนหยาง
...
บิดาของเขา
...
ข้างชื่อ
มีอักษรสีแดงขีดทับ
...
"ถูกขับาตระกูล"
...
"ข้อหา"
...
"ทรยศ่สายเลือด"
...
ความเีปกคลุมทั่ว้
...
แม้แ่เยี่ยนอวิ๋นเฟิง
ยังหยุดู
...
ปล่อยใ้เี่ยวอ่าน่ด้วยตัวเ
...
ทรยศ่สายเลือด
ี่คำั้ ๆ
แ่กลับัราวูเา
...
"หมายความว่าอะไร?"
เี่ยวถาม
...
ชายชราหลังค่อม
ซึ่งเีมาตลอด
กลับเป็นฝ่ายตอบ
...
"ไม่มีใครู้"
...
"บันทึกส่วนนี้ถูกลบ"
...
"เหลือเพียงคำตัดสิน"
...
"และคำสั่งประหาร"
...
บรรยากาศเย็นลงทันที
...
"ประหาร?"
...
ชายชราพยักหน้า
...
"ู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลหลิน"
"คำสั่งด้วยตนเ"
...
"ใ้จับตัวหลินเทียนหยาง"
...
"ไม่ว่าจะเป็นหรือตาย"
...
“เปี๊ะ”
...
ไ้ในเตาแอีกครั้ง
...
เี่ยวกำหมัดแน่นโดยไมู่้ตัว
...
เขาไมู่้ว่าควรู้สึกอย่างไร
...
โกรธ?
...
สับสน?
...
หรือสงสัย
...
เพราะตลอดชีวิต
บิดาของเขาไม่เคยูเรื่องนี้เลย
...
ไม่เคยแม้แ่ครั้งเดียว
━━━━━━━━━━━━━━━
าใจิตสำนึก
เฒ่ากระดูกทมิฬกำลังเี
...
ผิดปกติ
อย่างมาก
...
เี่ยวสัมผัสได้
...
"ท่านู้อะไร"
เขาถามในใจ
...
เฒ่ากระดูกไม่ตอบทันที
...
เปลวไฟสีเขียวในเบ้าตาสั่นไหว
...
เนิ่นนาน
จึงกล่าวมา
...
"ข้าจำได้"
...
"เมื่อหลายร้อยปี่"
...
"ข้าเคยได้ยินชื่อนี้"
...
เี่ยวชะงัก
...
"หลินเทียนหยาง?"
...
"ไม่"
...
เฒ่ากระดูกส่ายหน้า
...
"สายเลือดหลิน"
...
"สายเลือดต้องห้าม"
━━━━━━━━━━━━━━━
ลมหนาวพัดผ่าน
...
าใร้าน
เยี่ยนอวิ๋นเฟิงกำลังมองเขา
...
ราวกับรอปฏิกิริยา
...
"์ชาย"
เี่ยวกล่าวขึ้น
...
"เหตุใดท่านจึงใ้ข้าดูสิ่งนี้"
...
์ชายาหัวเราะเา ๆ
...
"เพราะข้าอยากู้"
...
"ว่าเจ้าจะทำอย่างไร"
...
"หลังู้าิ"
...
เี่ยวหรี่ตา
...
"นี่คือการทดสอบ?"
...
"ไม่"
...
เยี่ยนอวิ๋นเฟิงส่ายหน้า
...
"เป็นการเดิมพัน"
...
"เดิมพัน?"
...
์ชายายิ้ม
...
"ข้ากำลังเดิมพันว่า"
...
"หลินเี่ยว"
...
"จะกลายเป็นคนแบบใดในอนาคต"
...
"ศัตรู"
...
"พันธมิตร"
...
"หรือคนที่เปลี่ยนทั้งกระดาน"
...
ลมหนาวพัดผ่านหน้าต่าง
...
เกล็ดหิมะลอยเข้ามา
ตกลงบนโต๊ะไ้เ่า
...
เี่ยวจ้องอีกฝ่าย
...
่เริ่มเข้าใจ
...
ต่างาไป๋หรูเซวี่ย
ที่เล่นเกมด้วยเล่ห์เหลี่ยม
...
ต่างาไป๋เทียนเฉิง
ที่ใช้ผลประโยชน์
...
เยี่ยนอวิ๋นเฟิง
กำลังลงทุน
...
ลงทุนกับอนาคต
...
และนั่นเ
คือสิ่งที่น่ากลัว
...
เพราะคนที่มองไกล
มักมองเห็นสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็น
━━━━━━━━━━━━━━━
่ากัน
์ชายาโม้วนัี์เ็ ๆ มาใ้
...
เี่ยวรับไว้
...
"นี่คืออะไร"
...
"บันทึกการเดินทาง"
...
"ของพ่อเจ้า"
...
"..."
...
"ไม่ครบ"
...
"แ่พออ่านได้"
...
"และบางที"
...
รอยยิ้มของ์ชายาจางลงเ็น้อย
...
"มันอาจอธิบายได้"
...
"ว่าทำไมจักรพรรดิหิมะ"
...
"ถึงมองเจ้าไม่เหมือนคนอื่น"
━━━━━━━━━━━━━━━
ทันทีที่คำูนั้นจบลง
...
หัวใจของเี่ยวเต้นแรงขึ้น
...
จักรพรรดิหิมะ
...
ไป๋หานเทียน
...
ราชันสวรรค์ขั้นต้น
...
ู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของแคว้นเหมันต์นิรันดร์
...
ู้จักบิดาของเขา?
...
หรือแม้แ่
...
ตระกูลหลิน?
...
หิมะนอกหน้าต่างัตก
...
แ่ครั้งนี้
เี่ยวู้สึกแล้วว่า
ม่านหมอกที่ปกคลุมอดีต
กำลังถูกเปิทีละน้อย
...
และหลังม่านนั้น
...
อาจไม่ใช่าิที่เขาอยากู้
...
แ่เป็นาิ
ที่เขาจำเป็นต้องู้
หิมะตกัขึ้น
ราวกับท้องฟ้าทั้งืกำลังหลั่งความเีลงมา
เี่ยวเดินกลับตำัเพียงลำพัง
ม้วนัี์เ่า
ยังอยู่ในมือ
...
ตลอดทาง
เขาแทบไม่ไดู้อะไร
แม้แ่เย่หลิงที่ปกติูไม่หยุด
เมื่อเห็นสีหน้าของเขา
ก็เืเดินเี ๆ อยู่้าั
...
จนกระทั่งกลับถึงตำั
ประตูปิดลง
เตาผิงถูกจุด
ลมหนาวถูกกั้นไว้ภายนอก
...
เี่ยวั่
ค่อย ๆ เปิม้วนัี์
...
ตัวอักษรบนกระดาษซีดจางไปมากแล้ว
บางส่วนเลือนา
บางส่วนถูกไฟไหม้
ราวกับผ่านการไล่ล่ามาไมู่้กี่ครั้ง
...
ตรงมุมล่าง
มีชื่อสลักเอาไว้
ตัวอักษรัแน่น
คมกริบ
...
หลินเทียนหยาง
...
เป็นลายมือที่เขาเคยเห็น
ตอนเด็ก
บิดาเคยสอนใ้เขาเขียนหนังสือ
...
ตัวอักษรแบบเดียวกัน
ไม่ผิดแน่
...
เี่ยวสูดลมาใจลึก
่เริ่มอ่าน
━━━━━━━━━━━━━━━
ปีที่าแห่งยุคดาวตก
ข้าหนีาเมืองจักรพรรดิฟ้า
...
หากู้ใดพบัี์นี้
แสดงว่าข้าคงตายไปแล้ว
...
หรือไม่ก็
กำลังถูกไล่ล่าอยู่
...
เี่ยวขมวดคิ้ว
...
บันทึกเปิมาแปลกกว่าที่คิด
...
ไม่เหมือนบันทึกเดินทาง
แ่เหมือน
คำสารภาพ
ของคนที่กำลังจะตาย
━━━━━━━━━━━━━━━
ข้าเกิดในตระกูลหลิน
แห่งแคว้นดาราสวรรค์
...
หลายคนอิจฉา
หลายคนใฝ่ฝัน
...
แ่ไม่มีใครู้
ว่าตระกูลหลินแท้จริงแล้ว
กำลังกลัวบางสิ่ง
...
สิ่งที่อยู่ในสายเลือดของพวกเรา
...
เี่ยวหรี่ตา
...
หัวใจเริ่มเต้นแรงขึ้น
...
ข้าถูกเลี้ยงดูมาใ้เชื่อ
ว่าพวกเราคือสายเลือดู้พิทักษ์
...
ู้ปกป้องทวีป
...
ู้รับใช้สวรรค์
...
แ่ยิ่งข้าเติบโต
ข้ากลับพบว่า
ทุกอย่างคือคำโกหก
...
ความเีปกคลุมทั่ว้
...
เย่หลิงเก็หยุดาใจเา ๆ
...
แม้นางจะอ่านหนังสือไม่มากนัก
แ่ก็ู้ว่านี่สำคัญ
━━━━━━━━━━━━━━━
เี่ยวพลิก่
...
หน้าถัดไป
มีรอยเลือด
เ่าแก่
จนเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลดำ
...
และมีประโยคหนึ่ง
เขียนไว้เพียงลำพัง
...
"ู้พิพากษาสวรรค์ไม่ได้ถือกำเนิดขึ้นมาเพื่อปกป้องโลก"
...
"แ่ถือกำเนิดขึ้นมา"
...
"เพื่อเฝ้าประตู"
...
เี่ยวชะงัก
...
เฒ่ากระดูกทมิฬลุกขึ้นทันที
าใจิตสำนึก
...
เปลวไฟสีเขียวลุกโชน
เป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน
...
"หยุดอ่าน"
มันกล่าวทันที
...
เี่ยวนิ่ง
...
"อะไร"
...
"หยุด"
...
น้ำเีของเฒ่ากระดูก
จริงจังจนผิดปกติ
...
"บางเรื่อง"
...
"ู้้า"
...
"อาจดีกว่า"
━━━━━━━━━━━━━━━
แ่เี่ยวัเปิหน้าถัดไป
...
และเมื่อสายตากวาดผ่านตัวอักษร
...
รูม่านตาของเขาหดตัวทันที
...
เพราะประโยคแรก
เขียนไว้ว่า
...
"หากวันหนึ่ง"
...
"เจ้าอ่านมาถึงตรงนี้"
...
"เี่ยว"
...
"แสดงว่าข้าคงไม่อยู่แล้ว"
...
้ทั้ง้เีั
...
แม้แ่ลมาใจของเย่หลิง
ยังหยุดไปชั่วขณะ
...
เี่ยวจ้องตัวอักษรเหล่านั้น
นิ่ง
...
ราวกับโลกทั้งใบ
าไปในพริบตา
...
บิดา
ู้ว่าเขาจะได้อ่าน
...
บิดาู้
ว่าจะมีวันนี้
━━━━━━━━━━━━━━━
ลูกชาย
...
หากเจ้ายังมีชีวิตอยู่
...
แสดงว่า
สายเลือดในร่างเจ้า
ตื่นขึ้นแล้ว
...
เพราะหากไม่ตื่น
เจ้าจะไม่มีวันถูกไล่ล่า
...
ไม่มีวันถูกจดจำ
...
และไม่มีวันเดินมาถึงจุดนี้
...
มือของเี่ยวกำแน่น
...
กระดาษยับเ็น้อย
...
"สายเลือด..."
เขาพึมพำ
...
"สายเลือดอะไรกันแน่"
━━━━━━━━━━━━━━━
บันทึกเีไปหลายบรรทัด
...
ราวกับคนเขียน
กำลังลังเล
...
่จะเขียน่
...
ในตระกูลหลิน
มีความลับหนึ่ง
...
ความลับที่แม้แู่้อาวุโสส่วนใหญ่ก็ไมู่้
...
สายเลือดของพวกเรา
ไม่ได้สืบทอดมาามนุษย์ทั้งหมด
...
“เปี๊ะ”
...
ฟืนในเตาแดังลั่น
...
เย่หลิงสะดุ้ง
...
เี่ยวนิ่งงัน
...
ไม่ได้สืบทอดามนุษย์ทั้งหมด?
...
หมายความว่าอะไร
...
ปีศาจ?
...
อสูร?
...
เทพ?
...
หรือสิ่งอื่น
━━━━━━━━━━━━━━━
ข้าสืบค้นเรื่องนี้มาหลายสิบปี
...
จนกระทั่งพบ้ลับ
ใต้หอคอยดาราสวรรค์
...
และที่นั่น
...
ข้าเห็นบางสิ่ง
ที่ไม่ควรถูกพบเห็น
...
ข้าเห็น
...
"ประตู"
...
เพียงคำเดียว
...
แ่ทันทีที่อ่านจบ
เฒ่ากระดูกทมิฬกลับตะโกนลั่น
...
"พอ!"
...
เปลวไฟในดวงตาของมันลุกโชน
...
"ปิดมันเดี๋ยวนี้!"
...
เี่ยวไม่เคยเห็นมันเป็นแบบนี้มา่
...
แม้ตอนเจอู้พิพากษาสวรรค์
...
แม้ตอนใกล้ตาย
...
เฒ่ากระดูกยังไม่เคยตกใจขนาดนี้
━━━━━━━━━━━━━━━
แ่่ที่เขาจะถาม
...
เีหนึ่งก็ดังขึ้น
าด้านนอกตำั
...
“ก๊อก”
...
“ก๊อก”
...
“ก๊อก”
...
าครั้ง
...
เา
...
แ่ชัดเจน
...
เี่ยวเงยหน้าขึ้น
...
สัมผัสวิญญาณแผ่ไป
...
านั้นสีหน้าก็เปลี่ยนเ็น้อย
...
เพราะคนที่ยืนอยู่หน้าประตู
...
ไม่ใช่เยี่ยนอวิ๋นเฟิง
...
ไม่ใช่ชิงเฟิง
...
ไม่ใช่เซวี่ยหลาน
...
แ่เป็น
...
ไป๋หรูเซวี่ย
...
์หญิงรอง
...
หญิงสาวที่เฒ่ากระดูกเคยกล่าวไว้ว่า
...
"ถ้าวันหนึ่งนางอยากฆ่าเจ้า"
...
"เจ้าจะไมู่้ตัวด้วยซ้ำ"
...
และคืนนี้
...
์หญิงรอง
...
มาหาเขาถึงตำัด้วยตนเ
...
พร้อมกับรอยยิ้ม
...
ที่งดงาม
...
และัตราย
...
ราวกับดอกไ้ิกลางาุหิมะ
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
Review/Comment
userA???
???? ??? ? ???? ?? ??