0.00 
0.00 
เรื่อง แกนกลืนวิญญาณต้องห้าม
- ปรับสีและขนาดตัวอักษร
-
-
-
-
เย่หลิงไม่ขยับ
...
ไม่ใช่เาะอยากสู้
...
แต่เาะสัญชาตญาณกำลังกรีดร้อง
...
อันตราย
ชายุดำยืนอยู่ตรงนั้น
...
เหมือนไม่เคยเคลื่อนไหว
...
เหมือนไม่เคยมีตัวตน
...
แต่กลับทำให้เด็กสาวู้ึเหมือนถูกงูพิษจ้อง
"ก้าวไร้เงา..."
...
ชายนั้นเ่เบา ๆ
...
"น่าสนใจ"
เย่หลิงรูม่านตาหดเล็ก
...
เขารู้จักวิชานี้
"ใครส่งเจ้ามา"
...
เด็กสาวถาม
...
พยายามถ่วงเวลา
ชายุดำัเาะ
...
เสียงัเาะแห้ง ๆ
...
ราวกับที่ไม่่ได้ัเาะ
"คำถามผิด"
...
"เจ้าควรถามว่า"
...
"คืนนี้จะหนีรอดหรือไม่"
“ตูม!”
พื้นหลังคาระเบิดออกทันที
...
เงาดำพุ่งเข้ามา
เร็วเกินไป
เย่หลิงแทบไม่ทันเห็น
...
นางกระโดดถอยหลังตามสัญชาตญาณ
“ฉัวะ!”
แขนเสื้อถูกกรีดขาด
...
เลือดซึมออกมาเล็กน้อย
เด็กสาวหน้าซีด
...
ถ้าช้ากว่านี้ครึ่งจังหวะ
...
แขนข้างหนึ่งคงหลุดไปแล้ว
"หนี!"
นี่ืคำสั่งเดียวในหัว
...
เสี่ยวเคยบอกไว้
...
เจอศัตรูที่สู้ไม่ได้
...
ให้หนี
...
อย่าฝืน
“ฟุ่บ!”
ก้าวไร้เงาถูกใช้เต็มกำลัง
...
ร่างเล็กพุ่งผ่านหลังคา
...
ข้ามกำแพง
...
ข้ามอาคาร
แต่ชายุดำ
...
ัตามมา
ไม่เร็วกว่า
...
ไม่ช้ากว่า
...
ระยะห่างเท่าเดิม
ตลอดเวลา
เย่หลิงเริ่มเ็วาบ
...
นี่ต่างหากที่น่ากลัว
...
ที่ตามทัน
ไม่น่ากลัวที่สุด
...
ที่จงใจตามให้ทันต่างหาก
...
น่ากลัวกว่า
เหมือนแมวเล่นกับหนู
"หนีสิ"
...
เสียงนั้นดังมาจากด้านหลัง
...
ใกล้เหมือนอยู่ข้างหู
"ข้าอยากรู้"
...
"เจ้าจะหนีได้ไกลแค่ไหน"
เหงื่อเ็ไหลลงหลัง
...
ทั้งที่อากาศหนาวจัด
ในที่สุด
...
กำแพงตำหนักเยือกแข็งก็ปรากฏขึ้น
ถึงแล้ว!
เย่หลิงดีใจ
...
แต่ในวินาทีนั้นเอง
“ฟุ่บ!”
เงาดำสายหนึ่ง
...
ปรากฏตรงหน้า
ชายุดำ
เขามาถึงก่อน
...
ทั้งที่เมื่อครู่ัอยู่ด้านหลัง
เด็กสาวหยุดกึก
...
ใบหน้าซีดขาว
"จบแล้ว"
...
ชายนั้น่า
...
พร้อมยกมือขึ้น
แต่ในจังหวะนั้นเอง
...
เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น
"ข้าก็คิดเช่นนั้น"
ชายุดำชะงัก
...
หันขวับ
━━━━━━━━━━━━━━━
บนต้นสนหิมะ
...
มีผู้หนึ่งนั่งอยู่
หลินเสี่ยว….
เด็กหนุ่มถือกาน้ำชาอยู่ในมือ
...
สีหน้าเรียบเฉย
...
เหมือนนั่งอยู่ตรงนั้นมานานแล้ว
เย่หลิงเบิกตากว้าง
...
"คุณชาย!"
เสี่ยวไม่ได้นาง
...
สายตาจับจ้องศัตรูเพียงเดียว
"ตามเด็กหนึ่งทั้งคืน"
...
"เจ้าคงว่างมาก"
ชายุดำเงียบ
...
ดวงตาสีแดงหรี่ลง
"เจ้ารู้ว่ามีตาม?"
"รู้"
"แล้วส่งนางออกมา?"
"ใช่"
ลมหนาวพัดผ่าน
...
ความเงียบปกคลุม
เย่หลิง่ ๆ เข้าใจ
...
คืนนี้
...
นางไม่ใช่ล่า
แต่เป็นเหยื่อล่อ
━━━━━━━━━━━━━━━
เสี่ยวรู้แล้วว่ามีจับตา
...
จึงปล่อยให้นางออกมา
...
เพื่อดึงงูออกจากโพรง
เด็กสาวอ้าปากค้าง
...
ไม่รู้ควรโกรธ
...
หรือื่ชมดี
ชายุดำัเาะเบา ๆ
"น่าสนใจ"
...
"สมกับเป็นลูกชายหลินเีหยาง"
วินาทีเดียว
...
ดวงตาเสี่ยวเ็ลงทันที
บรรยากาศเปลี่ยน
เาะนี่ืครั้งแรก
...
ที่มีเ่ชื่อบิดาเขา
...
ต่อหน้า
"เจ้ารู้จักเขา?"
ชายุดำยิ้มใต้หน้ากาก
...
ก่อนส่ายหน้า
"ไม่"
...
"แต่เจ้านายข้ารู้"
"ใคร"
"ที่กำลังจะฆ่าเจ้า"
“ตูม!!!”
สิ้นคำ
...
พลังลมปราณสีดำระเบิดออกจากร่างชายุดำ
...
หิมะในรัศมีหลายสิบจั้งสลายเป็นผุยผง
━━━━━━━━━━━━━━━
เย่หลิงหน้าซีดทันที
...
หลอมวิญญาณขั้นต้น!
แข็งแกร่งกว่าพวกนักฆ่าในนครรัตติกาลหลายเท่า
แต่เสี่ยว
...
ัคงยืนิ่
เพียง่ ๆ ากาน้ำาง
...
แล้ว่าออกมาเบา ๆ
"ดี"
"ข้าก็มีคำถาม"
ดวงตาเขาเ็เยียบ
...
เ็ยิ่งกว่าหิมะ
"และคืนนี้"
...
"ข้าจะบังคับให้เจ้าตอบ"
━━━━━━━━━━━━━━━
หิมะระเบิดกระจาย
ปลิวว่อนเต็มท้องฟ้ายามราตรี
เย่หลิงถอยหลังไปหลายก้าว
หัวใจเต้นแรง
...
นี่ืครั้งแรก
ที่นางได้เห็นการเผชิญหน้าผู้ใช้ลมปราณระดับหลอมวิญญาณขั้นต้นอย่างแท้จริง
ชายุดำัเาะต่ำ
เสียงแหบพร่า
ราวกับเศษเหล็กเสียดสีกัน
"เด็กน้อย..."
...
"เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร"
...
"เพิ่งสร้างแกนพลังขั้นกลาง"
...
"กลับคิดจะสอบสวนข้า?"
เสี่ยวัคงยืนิ่
...
ไม่ตอบ
...
เพียงอีกฝ่าย
ราวกับกำลังจดจำ
ทุกลมหายใจ
ทุกจังหวะการเคลื่อนไหว
ทุกจุดอ่อน
เ่ากระดูกทมิฬส่งเสียงขึ้นภายในจิตสำนึก
"แข็งแกร่ง"
...
"แข็งแกร่งกว่าเจ้าพอสมควร"
...
"แต่ไม่ถึงกับสู้ไม่ได้"
เสี่ยวตอบในใจ
"ข้ารู้"
ชายุดำก้าวออกมาหนึ่งก้าว
...
พื้นหลังคาแตกร้าว
"ข้าจะให้โอกาสเจ้า"
...
"มอบวิชากลืนวิญญาณมา"
...
"แล้วข้าจะไว้ชีวิต"
เสี่ยวัเาะ
เบา ๆ
"ข้าเคยได้ยินประโยี้"
...
"หลายครั้งแล้ว"
"แล้วผลล่ะ?"
"ทุกที่พูด"
...
"ตายหมด"
“ตูม!!!”
ชายุดำพุ่งออกมา
เร็วราวสายฟ้า
หมัดสีดำทะลวงอากาศ
เกิดเสียงระเบิดดังสนั่น
เย่หลิงหน้าซีด
...
เร็วเกินไป
...
แทบไม่ทัน
แต่เสี่ยว
...
หายไปแล้ว
ก้าวไร้เงา
“ฟุ่บ!”
เงาร่างปรากฏขึ้นอีกด้านหนึ่ง
ห่างออกไปหลายสิบเมตร
ชายุดำเลิกคิ้ว
"วิชาเ่ากระดูกทมิฬแห่งสุสาน..."
ดวงตาเสี่ยวหรี่ลง
"เจ้ารู้จักอาจารย์ข้าด้วย?"
เ่ากระดูกทมิฬแทบสำลัก
"เดี๋ยวก่อน"
...
"ข้าเป็นอาจารย์เจ้าเมื่อไร?"
แต่เสี่ยวไม่สนใจ
ชายุดำกลับัเาะ
"ฮ่า ๆ ๆ"
...
"แน่นอนว่ารู้จัก"
...
"ดาราทมิฬ"
...
"ไม่มีใครไม่รู้จักเ่ากระดูกทมิฬ"
วินาทีนั้น
...
ทั้งเสี่ยว
และเ่ากระดูก
ชะงักพร้อมกัน
ดาราทมิฬ
รู้จักเ่ากระดูก?
นั่นหมายความว่า
องค์กรนี้
เก่าแก่กว่าที่คิด
และอาจเกี่ยวข้องกับอดีตเ่ากระดูกด้วย
แต่ัไม่ทันถาม
ชายุดำก็ลงมืออีกครั้ง
คราวนี้
เขาชักกระบี่ออกมา
แสงกระบี่สีดำฉีกท้องฟ้า
“ฉัวะ!!!”
หิมะบนพื้นถูกผ่าออกเป็นร่องยาว
หลายสิบจั้ง
เสี่ยวก้าวหลบ
แต่ปลายแขนเสื้อขาดออกทันที
ดวงตาเย่หลิงเบิกกว้าง
...
ห่างเพียงนิดเดียว
...
แขนคงขาดไปแล้ว
"คุณชาย!"
"อย่าเข้ามา!"
เสี่ยวตะโกน
โดยไม่หัน
เย่หลิงกัดฟัน
...
แต่หยุดทันที
เาะนางรู้
...
ตอนนี้ตนเองเป็นภาระ
ความู้ึขมขื่น
ก่อตัวขึ้นในใจ
นางคิดว่าตัวเองเก่งขึ้นแล้ว
...
คิดว่าฝึกก้าวไร้เงาได้แล้ว
...
คิดว่าพอจะช่วยเสี่ยวได้
แต่ความจริง
...
ัห่างไกลนัก
━━━━━━━━━━━━━━━
ในสนามรบระดับนี้
...
นางไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเข้าใกล้
บนยอดหอคอยไกลออกไป
━━━━━━━━━━━━━━━
ไป๋หานเี
ยืนเงียบ ๆ
ลมหนาวพัดผ่านชายเสื้อคลุมสีขาว
...
หิมะตกหนักขึ้น
ด้านหลังเขา
...
เงาร่างชราผู้หนึ่งปรากฏตัว
ุเ่าลง
"ฝ่าบาท"
...
"จะให้กระหม่อมลงมือหรือไม่"
ไป๋หานเีส่ายหน้า
"ั"
"แต่หากเด็กนั้นใกล้ตาย..."
ดวงตาสีเงินทอดเสี่ยว
"ช่วยเขา"
ชายชราตกใจเล็กน้อย
"ฝ่าบาททรงเห็นค่าเขาถึงเพียงนั้น?"
ไป๋หานเีเงียบอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อน่าประโยคหนึ่ง
ที่ไม่มีใครได้ยิน
"ข้าไม่ได้เห็นค่าเขา"
...
"ข้าเห็นเงาผู้หนึ่ง"
"หลินเีหยาง"
ลมหนาวพัดผ่านอีกครั้ง
...
และเป็นครั้งแรก
ที่ชื่อบิดาเสี่ยว
ถูกเ่ออกมาจากปากจักรพรรดิหิมะ
━━━━━━━━━━━━━━━
ขณะเดียวกัน
...
ภายในสนามต่อสู้
ชายุดำยิ้มเ็
"เจ้ารู้หรือไม่"
...
"ก่อนตาย"
...
"หลินเีหยางเคยพูดอะไร"
เสี่ยวหยุดิ่
หัวใจเต้นแรงขึ้นทันที
"พูดมา"
"งั้นก็ุเ่าก่อน"
“ตูม!!!”
พลังลมปราณสีดำปะทุขึ้นอีกครั้ง
...
แรงกดดันถาโถมลงมา
แต่ครั้งนี้
เสี่ยวไม่ได้ถอย
กลับกัน
...
ดวงตาเขา
่ ๆ เ็ลง
เ็แม้แต่เ่ากระดูก
ัู้ึผิดปกติ
เาะนี่ืสีหน้า
...
ที่เสี่ยวมักใช้
ก่อนจะฆ่าใครสัก
━━━━━━━━━━━━━━━
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://s3.ap-southeast-1.amazonaws.com/media.kawebook/img_story_cover/webp/1731468932_96882450.webp)
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
Review/Comment
userA???
???? ??? ? ???? ?? ??