เรื่อง หัตถ์พิสูจน์พลิกยุทธภพ ระบบล่าวิญญาณแค้น

ติดตาม
ตอนที่ 113 ปราการกลืนชีพ
ตอนที่ 113 ปราการกลืนชีพ
  • ปรับสีและขนาดตัวอักษร


เสียง๯ี๡เท้า๦้าศึก๩ุ้๦เกราะเหล็กย่ำกระแทกแผ่นศิลาสนั่นก้อง สะเก็ดไฟแตกกระจายทุกย่างก้าว กลิ่นสาบชื้นของดินชะง่อนผาปนกลิ่นคาวสนิมเหล็กจากเกราะ๦้าลอยเตะจมูกหนาวเหน็บ แผ่นดินสะเทือนเลื่อนลั่นราวกับมังกรศิลาใต้พิภพกำลังพลิกกาย


กองทัพ๦้าเร็วแห่งสาขาเหนือสามร้อยนายควบทะยานตัดผ่านสายลมหนาว ขบวนแถวทหารเกราะดำเคลื่อนตัวรัดกุม มุ่งตรงสู่ช่องแคบด่านพยัคฆ์เหิน ปราการคั่นกลางระหว่างแดนเหนือกับนครหลวง ผนังผาสูงตระหง่านสองฝั่งบีบแคบลงจนแลดูคล้ายปากอสูรบรรพกาลที่อ้ากว้างรอคอยเหยื่อ


กู้เยี่ยนนั่งนิ่งบนหลังอาชาศึกสีนิล ชายเสื้อคลุมตุลาการขลิบเงินสะบัดพลิ้วตามแรงลม กลิ่นคาวเลือดจางๆ จากบาดแผลเฉียดคมดาบตรงไหล่ซ้ายส่งความรู้สึกแสบร้อนตุบๆ เป็นจังหวะ ทว่าสายตายังคงจับจ้องไปข้างหน้า


'บอกให้ข้าอย่ากลับไปงั้นรึ? ยิ่งพวกเจ้าดิ้นรนปิดฟ้า กลิ่นเน่าของสิ่งที่ซุกซ่อนไว้ก็ยิ่งโชยหึ่งออกมาเท่านั้น'


'ช่องแคบนี้แคบและลึกประหนึ่งหลอดลมที่ถูกบีบรัด หากถูกดักซุ่มยิงจากยอดผาสองฝั่ง ย่อมกลายเป็นสุสานหมื่นศพในพริบตา พวกมันไม่มีทางปล่อยให้ข้าเหยียบเข้านครหลวงได้ง่ายดายแน่'


"นายน้อยขอรับ!" ไป๋เฉิงเฟิงควบ๦้าประกบกราบขวาพลางตะโกนฝ่าเสียงลม เด็กหนุ่มสะพายกล่องเครื่องมือผ่าตัดและย่ามยาแนบหลังแน่น "ข้างหน้าเข้าสู่เขตคอขวดของช่องแคบแล้ว หากฝ่ายนั้นวางกำลังซุ่มโจมตี..."


คำเตือนยังไม่ทันสิ้น ๦้าศึกเบื้องหน้าพลันพ่นลมหายใจขาวขุ่นออกมา สวนทางกับไอเย็นเยียบผิดธรรมชาติที่แผ่พุ่งจากซอกผาหิน กลิ่นหอมเย็นจางๆ คล้ายดอกบัวหิมะแรกแย้มลอยมาตามสายลมหนาว บาดลึกเข้าไปในประสาทสัมผัส


ร่างระหงในชุดเกราะอ่อนสีเงินครามยืนตระหง่านอยู่บนก้อนศิลาสูงชันตรงปากด่าน


เส้นผมดำขลับรวบตึงปลิวไสว ผิวหน้าหมดจดขาวเนียนตัดกับดวงตาดำสนิทที่ไร้ระลอกคลื่น ในมือเรียวกุมกระบี่ยาวเปล่งประกายละอองน้ำแข็งสีคราม รอบกายของนางมีร่างทหารเกราะทมิฬฝ่ายรักษาพระนครนอนหมดสติเรียงราย ผิวเกราะเหล็กถูกความเย็นเกาะกุมจนขึ้นเกล็ดขาวโพลนกว่ายี่สิบนาย


เยี่ยนหรูเสวี่ย!


ทันทีที่ตำหนักฉือหนิงร่วมมือกับแม่ทัพเถียนเจิ้นออกราชโองการปลอมถอดถอนนางและสั่งทหารปิดประตูนครหลวงทั้งสิบสองทิศเมื่อหนึ่งชั่วยามก่อน นางก็ฉีกสาส์นเลือดข่มขู่ทิ้ง สละเกียรติยศขัตติยนารีในวังชั่วคราว อาศัยอำนาจตรามังกรหงส์และเพลงกระบี่ประจำตัวสังหารองครักษ์ทรยศ ตีหักวงล้อมผ่านประตูลับทิศเหนือที่กำลังจะลงกลอนปิดตาย แล้วควบ๦้าฝ่าสายลมหนาวออกมาสกัดเส้นทางด่านนอกเพื่อคอยรับทัพของเขาด้วยตนเอง


กู้เยี่ยนดึงบังเหียนชะลอ๦้าลงเล็กน้อย แววตาทอประกายไหววูบเมื่อเห็นว่านางปลอดภัย แม้จะสังเกตเห็นริมฝีปากที่ซีดขาวและจังหวะหายใจสั้นผิดปกติก็ตาม


'แผ่นหลังของนาง... ค่ายกลดอกบัวเก้ากลีบกำลังย้อนกระทบ หรือว่าพิษเหมันต์กำเริบขึ้นมาอีก?'


"ข้าบอกแล้วมิใช่หรือว่าอย่ากลับมา เจ้าคนดื้อรั้น" เยี่ยนหรูเสวี่ยตวัดสายตามอง น้ำเสียงกังวานเย็นชาแต่แฝงแววโล่งอก นางทิ้งตัวลงจากชะง่อนผา ร่อนลงยืนบนหลัง๦้าข้างกายเขาอย่างแผ่วเบา


"หากข้าไม่มา ใครจะช่วยสะสางบัญชีแค้นให้ราชสำนักเล่า" กู้เยี่ยนตอบเสียงเรียบ สายตาจับสังเกตเหงื่อเม็ดเล็กที่ผุดซึมขมับของนาง "ฝืนเปิดชีพจรตีฝ่าออกมา แผลเดิมที่หลังยังไม่หายดี สตรีโง่งม คิดว่าตนเองมีเก้าชีวิตหรืออย่างไร"


"หุบปากของเจ้าเสีย ใต้เท้ากู้" นางเชิดหน้าขึ้น ซ่อนความปวดร้าวใต้เกราะอ่อน "ตอนนี้ไม่ใช่เวลาซักไซ้ แม่ทัพเถียนเจิ้นยึดป้อมปราการด่านกักกันทิศเหนือไว้หมดแล้ว หน้าไม้กลระดับกองทัพถูกติดตั้งบนแนวสันเขาสองฟาก... พวกมันตั้งใจบดขยี้พวกเราให้แหลกคาช่องแคบนี้!"


ครืน!


แผ่นหินใต้๯ี๡เท้า๦้าสั่นสะเทือน เลือดในกาย๦้าศึกเริ่มเดือดพล่านด้วยความตระหนก


บนแนวกำแพงผาสูงชันสองฟากช่องแคบ ทหารเกราะหนักหน่วยเงาจันทร์นับพันนายประจำการหลังโครงสร้างไม้ขนาดยักษ์ หน้าไม้กลกลืนนภาที่ขับเคลื่อนด้วยฟันเฟืองทองเหลืองขนาดแปดคนหมุนถูกเข็นออกมาเรียงราย ปลายคันศรเหล็กกล้าสะท้อนแสงจันทร์วาววับ


บรรยากาศนิ่งสงัดลงชั่วขณะ ก่อนที่สายลมหนาวจะพัดพาเอากลิ่นหวานเอียนคล้ายเนื้อเน่าปนแอลมอนด์ขมโชยมาปะทะจมูก


'กลิ่นไซยาไนด์ธรรมชาติผสมเนื้อเน่า... พิษสลายกระดูกจากหญ้ากลืนชีพ!' กู้เยี่ยนประเมินทันควัน สัญชาตญาณอดีตหัวหน้านิติเวชตื่นตัวขึ้นเต็มที่


"ยิง!"


เสียงคำรามก้องจากยอดผา พร้อมเสียงลั่นไกของฟันเฟืองกลไกมหึมาที่หวีดแหลมบาดหู


ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!


ท้องฟ้ายามค่ำคืนมืดมิดลงฉับพลัน ฝูงเกาทัณฑ์สีดำนับหมื่นดอกพุ่งแหวกม่านอากาศลงมาราวกับม่านฝนสีทมิฬ หัวศรเหล็กกล้าหล่อเป็นเกลียวสามเหลี่ยม อาบด้วยของเหลวสีดำเหนียวหนืดที่เดือดฟู่เมื่อสัมผัสความชื้น


"ตั้งโล่! คุ้มกันนายน้อย!" ไป๋เฉิงเฟิงแผดเสียงสั่ง ทหาร๦้าแนวหน้ายกโล่เหล็กขึ้นประสานทันที


ฉึก! ซู่!


ลูกศรเพียงสามดอกปักลงบนแผ่นโลหะหนาครึ่งชุ่น ควันสีเขียวคล้ำพลันพวยพุ่ง โลหะแกร่งละลายยวบยาบประหนึ่งขี้ผึ้งถูกเปลวไฟ ทหารผู้ถือโล่ร้องลั่นเมื่อไอน้ำกรดกัดกร่อนทะลุเกราะเข้าสู่ผิวหนัง เนื้อเยื่อและชั้นไขมันยุ่ยสลายกลายเป็นหนองในเวลาเพียงชั่วลมหายใจ


"ถอยไม่ได้! หากหันหลังจะตกเป็นเป้านิ่งจนหมดสิ้น!" ทหารแนวหน้าเริ่มเสียกระบวน ความตื่นกลัวลุกลามทั่วทั้งแถว


ท่ามกลางความระส่ำระสาย กู้เยี่ยนไม่กะพริบตาแม้แต่น้อย


แขนเสื้อคลุมตุลาการสะบัดออก คีมเหล็กผ่าตัดในมือพุ่งวาบไปคีบจับก้านศรดอกหนึ่งที่พุ่งเฉียดขมับได้อย่างแม่นยำ ปลายคีมเหล็กหนีบแน่นโดยไม่ให้ผิวสัมผัสถูกของเหลวสีดำ


เนตรจุลทรรศน์ในห้วงสำนึกถูกกระตุ้นขึ้น รูม่านตาของกู้เยี่ยนหดเกร็ง ซูมขยายพื้นผิวของเหลวบนหัวลูกศรนับร้อยเท่าในมโนทัศน์


สิ่งที่ปรากฏในสายตาคือผลึกเกลืออนินทรีย์ที่เกาะตัวกันหลวมๆ ล้อมรอบตัวอ่อนปรสิตที่จำศีลอยู่ภายในหยดพิษ โครงสร้างละอองธาตุของสารกัดกร่อนนี้อาศัยความร้อนรักษาพันธะเคมีเพื่อให้คงสภาพของเหลวเข้มข้น


'กรดอินทรีย์ผสมน้ำย่อยในกายสำหรับย่อยสลายสารบำรุงจากเนื้อ... แต่แกนกลางคือผลึกโซเดียมไบคาร์บอเนตแปรสภาพ! โครงสร้างผลึกแบบนี้เปราะบางอย่างยิ่งเมื่ออุณหภูมิลดต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง พันธะไอออนิกจะแตกแขนงจนสูญเสียแรงตึงผิวทันที!'


สมองของกู้เยี่ยนคำนวณผลลัพธ์อย่างรวดเร็ว


"หรูเสวี่ย! อย่าใช้ปราณกระแทกทำลาย!" กู้เยี่ยนตวาดลั่น น้ำเสียงเฉียบขาดสะกดทหารทั้งกองทัพ "คราบผลึกบนหัวศร... พิษนี้จะสูญเสียการยึดเกาะและเปราะสลายทันทีเมื่อเผชิญความเย็นจัด! แช่แข็งมันซะ!"


เยี่ยนหรูเสวี่ยสบตากับเขาเพียงชั่วพริบตา ความเฉลียวฉลาดทำให้นางเข้าใจเจตนาของเขาทันที นางไม่ลังเลแม้แต่น้อยที่จะเชื่อข้อสรุปพิสดารนี้


กระบี่หงส์เหมันต์ในมือนางถูกชี้ขึ้นฟ้า ปราณสายเลือดมังกรหงส์ในร่างปะทุออกอย่างบ้าคลั่ง ละอองไอน้ำแข็งสีขาวครามหมุนวนรอบกายดั่งพายุหิมะ อุณหภูมิในช่องแคบลดฮวบลงฉับพลัน หยดน้ำค้างบนยอดหญ้าจับตัวแข็งเป็นเกล็ดศิลา


"เจ้าคนสารเลว... ท้องฟ้านี้ข้าจะแช่แข็งมันเอง!"


เสียงกังวานใสประกาศกร้าว คลื่นไอเย็นเยือกพุ่งทะยานขึ้นสู่อากาศเป็นระลอก เข้าปะทะกับ-่าลูกศรสีดำนับหมื่นที่กำลังทิ้งดิ่งลงมา


เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!


เสียงผลึกน้ำแข็งก่อตัวดังระงมทั่วเวหา เมื่อความเย็นจัดสัมผัสผิวโลหะ ปฏิกิริยาเคมีก็เปลี่ยนสภาพฉับพลัน ของเหลวสีดำเหนียวหนืดจับตัวแข็งเป็นเกล็ดสีเทาเปราะ รอยร้าวระดับจุลภาคปริแตกทั่วโครงสร้างผลึกเกลือพิษ ทำลายแรงตึงผิวที่เกาะกุมเนื้อเหล็กจนหลุดร่อน ลูกศรที่เคยมีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรงดุจเปลวเพลิงนรก พลันกลายสภาพเป็นเพียงเศษเหล็กเย็นชืดไร้พิษสง และทันทีที่คลื่นปราณยมโลกของกู้เยี่ยนกวาดซัดหนุนเนื่องขึ้นไปในอากาศ เสียงแตกหักของโลหะก็ดังกึกก้องกังวาน ลูกธนูนับหมื่นดอกระเบิดแตกกระจายเป็นผงธุลีน้ำแข็งร่วงกราวลงมาดุจสายฝนเกล็ดหิมะสีเงิน ปลดเปลื้องความตายที่แขวนอยู่เหนือศีรษะของกองทัพ๦้าเร็วแห่งสาขาเหนือจนหมดสิ้นในพริบตาเดียว


ทหารบนแนวกำแพงผายืนตะลึงงัน หน้าไม้กลหมื่นดอกอันเป็นไพ่ตายของกองทัพหลวงถูกสลายลงในพริบตาเดียวได้อย่างไร!


ทว่า จังหวะที่ม่านละอองน้ำแข็งเริ่มจางลง ลูกศรเหล็กกล้าขนาดยักษ์ความยาวกว่าหนึ่งวาและหนาเท่าท่อนแขน กลับพุ่งทะลวงฝ่าเศษซากน้ำแข็งลงมาด้วยความเร็วที่เหนือชั้นกว่า มันคือศรแม่ทัพกลืนวิญญาณที่แฝงมาใจกลางขบวนรบ


'ลูกศรยักษ์ดอกนี้มีจุดศูนย์ถ่วงประหลาด... มวลสารด้านในกลวงเปล่า มิได้หวังบดขยี้ด้วยน้ำหนัก!'


ลูกศรยักษ์ดอกนั้นพุ่งเป้าตรงเข้าใส่เยี่ยนหรูเสวี่ย ผู้กำลังอ่อนล้าจากการระเบิดปราณ


"หรูเสวี่ย ระวัง!" กู้เยี่ยนถีบตัวทะยานออกจากหลัง๦้าทันที ร่างเงาสีดำวูบวาบพุ่งเข้าหา


เยี่ยนหรูเสวี่ยกัดฟันยกกระบี่ต้าน คมดาบฟันเข้ากลางลำศรยักษ์จนหักสะบั้นออกเป็นสองท่อน


แกร๊ก!


เสียงกลไกภายในก้านศรที่หักครึ่งลั่นขึ้น ลำศรกลวงที่ทำจากเหล็กดำไม่ได้บรรจุดินปืนหรือยาพิษ แต่มีรังไหมสีโลหิตกาฬซ่อนอยู่ด้านใน สปริงแปดทิศดีดตัวออกอย่างรุนแรง ส่งวัตถุขนาดเล็กชิ้นหนึ่งพุ่งแหวกอากาศออกมา


ดักแด้หนอนปรสิตสีแดงสดขนาดเท่านิ้วก้อย ผิวของมันขยับยุบยับ ดวงตาสีเทาหม่นหลายสิบคู่กะพริบถี่รอบตัว ปากของมันอ้ากว้าง เผยให้เห็นเขี้ยวฟันละเอียดเรียงรายเป็นวง


'หนอนปรสิตกลืนชีพจรระดับราชา!' กู้เยี่ยนเบิกตากว้าง 'พวกมันไม่ได้หวังผลจากห่าธนูตั้งแต่แรก... แต่ใช้-่าธนูเบี่ยงเบนความสนใจ เพื่อส่งหนอนตัวนี้เข้าสู่ร่างของนาง!'


หนอนปีศาจขยับปีกโปร่งแสงส่งเสียงหวีดแหลม มันเปลี่ยนทิศทางกลางอากาศอย่างผิดธรรมชาติ อาศัยแรงดึงดูดจากไอปราณสายเลือดมังกรที่เยี่ยนหรูเสวี่ยเพิ่งปลดปล่อย พุ่งวาบดั่งประกายอัสนี เล็งตรงเข้าสู่กึ่งกลางทรวงอก ตำแหน่งขั้วหัวใจของเยี่ยนหรูเสวี่ยที่เกราะอ่อนเปิดอ้าออกจากการตวัดกระบี่


ระยะห่างเหลือไม่ถึงหนึ่งคืบ ลมปราณของเยี่ยนหรูเสวี่ยเหือดแห้งจนไม่อาจยกอาวุธขึ้นสกัดได้ทัน ดวงตาของนางสะท้อนเงาของหนอนมรณะที่อ้าปากกว้าง หมายจะฝังตัวเข้าสู่หัวใจของนางในพริบตาเดียว!

ตอนต่อไป
ตอนที่ 114 หัตถ์ตัดชีพจรหงส์

นิยายแนะนำ

นิยายแนะนำ

ความคิดเห็น

COMMENT

ปักหมุด

© สงวนลิขสิทธิ์ 2017 Glory Forever Public Company Limited( Kawebook.com )

Glory Forever Public Company Limited ( Kawebook.com )
ที่อยู่ : 20 หมู่ที่ 6 ตำบลพันท้ายนรสิงห์ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร 74000
เวลาทำการ : 08 : 00 - 18 : 00 จันทร์ - เสาร์
e-mail : contact@kawebook.com

DMCA.com Protection Status

เริ่มต้นเผยแพร่ผลงาน

เริ่มต้นเป็นนักเขียนออนไลน์ เขียนเรื่องราวที่ประทับใจ สร้างเนื้อหาที่เป็นประโยชน์ และแบ่งปันประสบการ์ดีๆ กับผู้คนทั่วโลก kawebook.com เป็นโอกาส เป็นสื่อกลาง และยังเป็นอีกหนึ่งช่องทาง ในการสร้างรายได้ให้กับนักเขียนมืออาชีพ และนักเขียนมือสมัครเล่นจากทุกมุมโลก เพียงสมัครเป็นสมาชิกเว็บไซต์เพื่อเขียนหนังสือ การ์ตูน หรืออัพโหลดอนิเมชั่น ที่เป็นผลงานของท่าน และเผยแพร่ผลงานสู่สาธารณชน

© สงวนลิขสิทธิ์ 2017 Glory Forever Public Company Limited ( Kawebook.com )

© สงวนลิขสิทธิ์ 2017 Glory Forever Public Company Limited ( Kawebook.com )

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา