รับศิษย์แล้วแข็งแกร่งขึ้น ข้าจึงสร้างสำนักอันดับหนึ่ง

เย่ซวนลืมตาขึ้นพร้อมความทรงจำชุดใหม่ที่ไหลเข้าสู่หัวสมอง เมื่อครู่เขายังเป็นพนักงานออฟฟิศที่ฟุบหน้าคาโต๊ะทำงานตอนตีสาม แต่ตอนนี้เขากลายเป็นผู้อาวุโสหลักแห่ง ยอดเขาที่เจ็ด สำนักชิงหยวน ซึ่งเป็นสำนักที่อ่อนแอที่สุดในเจ็ดสำนักใหญ่ของราชวงศ์ต้าหลี่

ยอดเขามีผู้อาวุโสเพียงคนเดียว คือตัวเขาเอง ไม่มีศิษย์แม้สักคน อาจารย์ก็หายสาบสูญไปนานแล้ว ระดับพลังของเขายังอยู่แค่ขั้นต้นกำเนิด

"เย่ซวน ยอดเขาที่เจ็ดไร้ผู้สืบทอดมาสามปีแล้ว ส่งคืนตำแหน่งเสียเถอะ อย่าให้ผู้อื่นต้องขายหน้าไปด้วย"

เสียงเยาะหยันดังมาจากหน้าประตู ผู้อาวุโสจากยอดเขาอื่นยืนกอดอก มองเขาราวกับมองของไร้ค่าที่รอวันถูกกวาดทิ้ง

เย่ซวนยังไม่ทันเอ่ยปาก เสียงหนึ่งก็ดังก้องขึ้นในสำนึกของเขา

[ติ๊ง! ตรวจพบผู้ถือครองที่เหมาะสม ระบบรับศิษย์เริ่มทำงาน!]

[ทุกครั้งที่ศิษย์ทะลวงขอบเขตพลัง ผู้เป็นอาจารย์จะได้รับรางวัลและแข็งแกร่งขึ้นตามไปด้วย!]

ศิษย์ยิ่งเก่ง อาจารย์ก็ยิ่งแกร่ง ศิษย์ก้าวหน้าไปหนึ่งขั้น เขาก้าวตามไปหนึ่งขั้น และศิษย์ที่ผงาดขึ้นมาก็ไม่ได้พาเขาไปไกลเพียงลำพัง แต่พาทั้งสำนักขึ้นไปด้วย

เย่ซวนเงยหน้าขึ้น แล้วยิ้มเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ข้ามภพมา

"ใครบอกว่ายอดเขาที่เจ็ดไม่มีผู้สืบทอด ข้ากำลังจะรับศิษย์พอดี"

นับจากวันนั้น เขาจะเฟ้นหาผู้มีพรสวรรค์ ถ่ายทอดวิชา ปลุกยอดเขาที่ตายแล้วให้กลับมามีชีวิต และสร้างสำนักที่ไม่มีใครกล้ามองข้ามอีก

แต่สิ่งที่คนภายนอกไม่เคยรู้คือ สำนักชิงหยวนที่ดูอ่อนแอนี้ซ่อนความลับใหญ่หลวงไว้ ความลับที่แม้ขุมกำลังระดับสูงสุดของแผ่นดินก็ยังหยั่งไม่ถึง

จากผู้อาวุโสที่ถูกดูแคลน สู่ผู้สร้างสำนักที่ทั่วหล้าต้องหวาดหวั่น

ผู้ใดกล้าดูแคลนสำนักของข้า จงเตรียมรับผลของมันไว้ให้ดี เพราะสักวัน นามชิงหยวนจะสะเทือนทั่วเก้าสวรรค์!