ซานหลง จักรพรรดิไร้บัลลังก์

เสียงกรีดร้องของดวงวิญญาณ นักวิจัยพันธุ์พืชจากศตวรรษที่ 21 อายุ 59 ปี

“ผมฝ่าฟันมาทั้งชีวิต สุดท้ายแล้วก็ต้องตายไปทั้งแบบนี้เหรอ โลกนี้มันยุติธรรมกับผมเลย ทำไมกัน ทำไม.. ทั้งๆ ที่เราพยายามมาตลอด ตั้งใจเรียน ตั้งใจทำงาน ขยันหมั่นเพียรมันทุกทาง ก็หวังจะได้สบายในสักวันหนึ่ง นี่เหรอสิ่งที่ชีวิตเราควรจะได้รับ สวรรค์มันบัดซบสิ้นดี”

เสียงรำพึงรำพันในห้วงจิต ของพีรพัฒน์ วัฒนวิกุล (พี่พัฒน์)เจ้าหน้าที่วิจัยและพัฒนาพันธุ์พืช ของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง ที่ตายลงเพราะอุบัติเหตุ อันน่าหดหู่

ดวงวิญญาณไม่ได้ไปสวรรค์ ไม่ได้ลงนรก แต่ดันย้อนเวลากลับมายัง สมัยราชวงศ์เจี่ยวในช่วงศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล หรือช่วงระหว่างปีพ.ศ. 344 ช่วง กำลังก่อนตั้งประเทศเวียดนาม หรือ หนานเยฺว่

หนานเยฺว่ เป็นอาณาจักรโบราณที่มีอาณาเขตปกคลุมบริเวณมณฑลทางตอนใต้ของจีน อันได้แก่ กวางตุ้ง, กว่างซี และยูนนาน 

ราชวงค์เจี่ยวที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ทำสงครามกับกองทัพฮั่นแทบจะตลอดเวลา อิทธิพลของกองทัพฮั่นแผ่ปกคลุมไปทั่วสรทิศ สงครามอันยาวนาน ของพวกเขาทำให้ประชาชน อดอยาก และหิวโหย การพัฒนาด้านต่างๆเป็นไปด้วยความล่าช้าเพราะสงคราม การปล้น การฆ่า เกิดขึ้นทุกที่ กฎหมายไม่แข็งแกร่งเท่ากฎหมู่

ซานหู่ขุนนางเล็กๆที่ซื่อสัตว์ ถูกใส่ร้ายป้ายสีว่ายักยอกภาษีของวังหลวง ถูกปลดออกจากตำแหน่ง และยึดทรัพย์สินทั้งหมด ด้วยความดีที่เคยทำมาก่อนทั้งครอบครัวจึงรอดพ้นจากโทษประหาร เขาและครอบครัวถูกเนรเทศออกจากเมืองหลวง ต้องหลบหนีจากขุนนางที่ใส่ร้ายตน พวกมันหมายจะฆ่าเขาทั้งครอบครัวเพื่อปิดปาก โชคดีมีมิตรสหายที่ดี ช่วยให้หลบหนีมาได้

สองสามีภรรยา พาลูกชายที่ถูกลูกขุนนางใหญ่ซ้อมจนปางตาย หลบหนีออกจากเมืองหลวง รอนแรมเดินทางมาร่วมเดือน เพื่อกลับมายังบ้านเกิดของบิดา การเดินทางที่ยาวไกลทำให้เด็กน้อยเสียชีวิตลง จนดวงวิญญาณของนักวิจัยพันธุ์พืชจากศตวรรษที่ 21 ข้ามเวลามาอยู่ในร่างของเขา ซานหลง นี้คือจุดเริ่มต้นของ ซานหลง จักรพรรดิไร้บัลลังก์

ข้าไม่คิดจะเป็นขุนนาง บิดาข้าก็ไม่ใช่ขุนนาง ฮ่องเต้ข้าก็ไม่อยากเป็น จักรพรรดิข้าก็ไม่เอา เมื่อข้ามชาติภพมาแล้ว ข้าก็หวังเพียงแต่ให้ข้าและครอบครัวอยู่สุขสบาย เป็นแค่สามัญชนคนธรรมดาเท่านั้น แต่พวกบัดซบนี่ มันชอบหาเรื่องข้าจริงๆคิดว่าคนบ้านข้าเป็นลูกพลับอ่อนนุ่ม ให้พวกเจ้าเคี้ยวหรืออย่างไร

คนของข้าที่ยิงแม่ทัพของเจ้าตายด้วยศรดอกเดียว ก็แค่นายพรานล่าสัตว์ คนที่กุดหัวทหารหาญของเจ้าก็แค่คนแล่เนื้อหมูของบ้านข้า คนที่ใช้ขวานฟันโล่อันแข็งแกร่ง ของเจ้าขาดครึ่ง ก็แค่คนตัดไม้ผ่าฟืนของข้า

ข้าจะไปซ่องสุมกองกำลัง เพื่อโค่นผ่านมาล้มอาณาจักรได้อย่างไร เจ้าจะใส่ร้ายครอบครัวข้าไปถึงไหน

ถ้าใครมันพูดมากใส่ร้ายครอบครัวของข้าอีก รับรองได้ข้าจะให้คนแทงปลาของบ้านข้า เอาหลาวแทงปลาเสียบปากของพวกเจ้าให้ทะลุท้ายทอยเลย ถ้าไม่ยากตายก็ไปให้พ้นหน้าบ้านข้าให้หมด

นิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายการใช้ชีวิตอีกมุมมองหนึ่ง ชีวิตที่เต็มไปด้วยความเรียบง่าย สบายๆ ไม่เร่งรีบ ไม่ต้องการแก่งแย่งชิงดี ปลูกผัก ทำสวน เลี้ยงสัตว์ นอนกลางวัน เป็นนิยายการใช้ชีวิตโดยแท้ และหวังจะให้เป็นเช่นนั้น แต่พวกชั่วๆมันไม่ยอมให้ พระเอกอยู่สบายๆ เขาใช้ความรู้ความสามารถของตัวเอง พัฒนาชีวิตความเป็นอยู่ของตัวเอง และครอบครัวให้ดีขึ้น จะทำอย่างไร ให้ครอบครับและตัวเขาเองรอดพ้นจากสงครามและการกดขี่ของผู้มีอำนาจ

นักวิจัยพันธุ์พืชจากศตวรรษที่ 21 จะใช้ชีวิตที่ยากลำบากอยู่ในโลกใบนี้ได้อย่างไร มาร่วมติดตามไปด้วยกัน