วิถีเซียนเจ้าสำราญ: ข้าไม่ได้อยากเก่ง (逍遥道祖：我真不想无敌)

• บทนำ

บนเส้นทางแห่งเต๋าอันยาวไกลที่เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรนับล้านต่างมุ่งหน้าสู่ความเป็นอมตะ แสวงหาพลังอำนาจเพื่อสลักชื่อตนไว้ในประวัติศาสตร์...ยังมีบุรุษผู้หนึ่งที่เดินสวนทางกับทุกผู้คน

นามของเขาคือ หลงเทียนเฟย (龙天非)...คุณชายผู้ถูกสวรรค์กลั่นแกล้งให้เกิดมาเป็น ‘ผู้ไร้ราก (无根者)’ ไร้ซึ่งพรสวรรค์ที่จะก้าวเดินบนหนทางแห่งยุทธภพ สำหรับเขาแล้ว การถูกตราหน้าว่าเป็นความอัปยศของตระกูล กลับกลายเป็นพรประการเดียวที่ทำให้เขาได้พบกับเต๋าอันสูงสุด...นั่นคือ "สิทธิ์ที่จะไม่ทำอะไรเลย"

ทว่าในค่ำคืนอันเงียบสงัด โชคชะตากลับมอบของขวัญที่ร้ายกาจที่สุดให้แก่เขา...‘ระบบสังเคราะห์วิชา (万法归元系统)’ มรดกบรรพกาลที่สามารถหลอมรวมทุกสิ่งให้กลายเป็นเคล็ดวิชาสะท้านฟ้า

แต่สำหรับบุรุษผู้มีปรัชญาแห่งความเกียจคร้านเป็นที่ตั้ง พลังอำนาจเช่นนี้หาได้มีความหมายอันใด เพลงกระบี่ในตำนานจะมีค่ากว่าการนอนหลับอย่างเต็มอิ่มได้อย่างไร? โอสถทิพย์แห่งสวรรค์จะน่าอภิรมย์ไปกว่าการได้จิบชาชมจันทร์โดยไม่ต้องกังวลเรื่องใดๆ ได้หรือ? เขาจึงใช้ระบบสุดโกงนี้เพื่อสร้างสรรค์ทักษะที่จะทำให้ชีวิตของเขารื่นรมย์และเหนื่อยหน่ายน้อยลง...แม้ว่ามันจะเป็นเพียงการปอกเปลือกผลไม้ก็ตามที

เรื่องราวนี้ คือตำนานการเดินทางของเซียนผู้ไม่เคยอยากเป็นเซียน การต่อสู้ของผู้ที่แข็งแกร่งขึ้นทุกครั้ง...เพียงเพราะเขาพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะทำให้น้อยลง เชิญท่านผู้อ่านร่วมเป็นสักขีพยานในวิถีแห่งความเจ้าสำราญที่สั่นสะเทือนไปทั้งสามภพ เมื่อบุรุษผู้ปรารถนาเพียงความสงบสุข ถูกบีบคั้นให้ต้องกลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในสนามรบที่น่าเหนื่อยหน่ายที่สุดในใต้หล้า

• ประพันธ์โดย: AigQzan