0.00 
0.00 
เรื่อง แกนกลืนวิญญาณต้องห้าม
- ปรับสีและขนาดตัวอักษร
-
-
-
-
หิมะัขึ้น
าพัดผ่านระเบียงตำหนัก
ส่งเสียงหวีดหวิว
ราวกับภูตผีร้องครวญครางอยู่กลางราตรี
ภายในห้อง
เย่หลิงำันั่งคีบถั่ว
เม็ดแล้วเม็ดเล่า
ี้าราวกับำัเผชิญศัตรูคู่อาฆาต
ส่วนเี่ชวน
ำัเปิดตำราเก่าเล่มหนึ่ง
ที่ได้มาจากห้องสมบัติของไป๋เซวี่ยหลาน
...
"คุณชาย"
เย่หลิงเอ่ยขึ้น
"ข้าคีบครบพันเม็ดแล้ว"
"อืม"
"แล้วเมื่อไรข้าจะเก่ง"
"ีนาน"
"..."
เด็กสาวหน้าบูดทันที
...
เี่ชวนปิดตำรา
ก่อนโยนมันไปตรงหน้าเย่หลิง
“ตึง”
...
"นี่อะไร"
ากะพริบตา
...
หน้าปก
ีอักษรสีเงินสลักอยู่
สี่คำ
เคล็ดลมปราณั์ซ่อนเา
...
เย่หลิงเบิกตากว้าง
ทันที
"ของข้าหรือ"
...
เี่ชวนพยักหน้า
"ของเจ้า"
...
เด็กสาวรีบกอดตำราแน่น
ราวกับกลัวว่าจะาไป
...
ตั้งแ่จากนครรัตติกาล
าีเพียงก้าวไร้เา
แะีดสั้นเล่มหนึ่ง
แ่ตอนนี้
าีวิชาของตัวเองแล้ว
...
เฒ่ากระดูกทมิฬัเาะแหบต่ำภายในจิตสำนึก
"เจ้าำัเลี้ยงหมาป่าตัวหนึ่ง"
...
เี่ชวนมองเด็กสาว
ที่ำัยิ้มจนตาหยี
อย่างีความสุข
...
ก่อนในใจ
"ข้ารู้"
...
เฒ่ากระดูกเีไปครู่หนึ่ง
ก่อนกล่าว
"แล้วถ้าวันหนึ่ง"
"หมาป่าตัวนั้นหันมากัดเจ้า"
...
หิมะยังคงตก
เีงัน
...
เี่ชวนไปนอก้า่า
ก่อนช้า ๆ
...
"อย่างน้อย"
...
"ข้าก็จะเป็นคนที่ช่วยมันจากกรง"
หิมะตกต่อเนื่องมาเจ็ดวัน
...
เมืองจักรพรรดิหิมะ
ถูกปกคลุมด้วยสีขาว
ราวกับโลกทั้งใบถูกแ่แ็
...
แ่ภายใต้ืหิมะ
กลับีาสิ่งำัเคลื่อนไหว
เี ๆ
...
่าืเริ่มแพร่กระจาย
จากุา
สู่ะูใหญ่
จากะูใหญ่
สู่ำัต่าง ๆ
...
่าืนั้นีเพียงประโยคเดียว
...
"หลินเี่ชวน"
...
"ำัจะเลือกข้าง"
━━━━━━━━━━━━━━━
ตำหนักรับรอง
...
เี่ชวนำัอ่านตำราสมุนไพร
ที่ได้รับจากะูหลิง
...
ตรงหน้า
เย่หลิงำัหลับคาหนังสือ
...
ปากยังพึมพำ
"คีบถั่ว..."
"ไม่เอาแล้ว..."
...
เี่ชวนส่ายหน้า
ก่อนเปิดหน้าถัดไป
...
แ่ในตอนนั้นเอง
สายตาของเขากลับหยุดลง
...
หน้ากระดาษเก่าแก่
ีภาพวาดเส้นลมปราณมนุษย์
...
แะข้อความบรรทัดหนึ่ง
...
"อาการบาดเจ็บจากกฎธาตุ"
...
เี่ชวนขมวดคิ้ว
...
กฎธาตุ
เป็นคำที่เขาไม่คุ้นเคย
...
เพราะระดัั้น
ไกลเกินกว่าผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปจะสัมผัสได้
...
แ่ยิ่งอ่าน
ี้าของเขากลับเปี่ไป
ช้า ๆ
...
"ผู้บาดเจ็บจากกฎน้ำแข็ง"
"จะีลมปราณเย็นสะสมภายใน"
"หากไม่สามารถระบายได้"
"อวัยวะภายในจะ่ ๆ ถูกแ่แ็"
...
เี่ชวนชะงัก
...
ไม่รู้ทำไม
เขากลัึกถึงใคราคน
...
จักรพรรดิหิมะ
━━━━━━━━━━━━━━━
ในเวลาเดียวกัน
...
ภายในตำหนักมังกรขาว
...
์ชายใหญ่
ไป๋เทียนเิ
ำันั่งอ่านรายงาน
...
ข้างกาย
คือแม่ทัพชุดเกราะเงิน
หนึ่งคน
...
"เขาปฏิเสธีแล้ว?"
...
"ขอรับ"
...
แม่ทัพคุกเข่า
...
"เราเสนอให้เข้ากองบัญชาการชายแดนเหนือ"
...
"เสนอทรัพยากร"
...
"เสนอคัมภีร์"
...
"แ่เขาไม่รับ"
...
ห้องเีลง
...
ไป๋เทียนเิยิ้มา ๆ
...
"น่าสนใจ"
...
"คนส่วนใหญ่"
...
"ีราคา"
...
"แ่เด็กคนนี้"
...
"ยังหาไม่เจอ"
━━━━━━━━━━━━━━━
ีด้านหนึ่ง
...
ตำหนักจันทราเยือกแข็ง
...
ไป๋หรูเซวี่ยำัเล่นหมาก
คนเดียว
...
หมากสีขาว
...
ตกลงกระดาน
...
“แกร๊ก”
...
"์หญิง"
...
หญิงชราชุดดำปรากฏตัว
...
"คนของเราเจอแล้ว"
...
"เจออะไร"
...
"ร่องรอย"
...
"ของหลินเทียนหยาง"
...
มือของไป๋หรูเซวี่ยหยุดลง
เป็นครั้งแรก
...
าเงยหน้าช้า ๆ
...
างดงาม
่ ๆ เปล่งประกาย
...
"พูดมา"
...
หญิงชราก้มศีรษะ
ก่อนกล่าวทีละคำ
...
"ก่อนาตัวไป"
...
"หลินเทียนหยาง"
...
"เคยปรากฏตัว"
...
"ที่แคว้นดาราสวรรค์"
...
"แะเกี่ยวข้องกับ"
...
"คดีต้องห้ามระดับสวรรค์"
...
“แกร๊ก”
...
หมากในมือ์หญิงรอง
แตกละเอียด
...
เป็นครั้งแรก
ที่ิ้ของา
าไป
...
"ระดับสวรรค์..."
...
"ถึงขั้นนั้นเลยหรือ"
━━━━━━━━━━━━━━━
ในขณะเดียวกัน
...
เี่ชวนยังไม่รู้
...
ว่าคนทั้งวัง
ำัเคลื่อนไหวเพราะเขา
...
าคนต้องการดึงเขาเข้าพวก
...
าคนต้องการใช้เขา
...
าคนต้องการกำจัดเขา
...
แะาคน
...
ำัพยายามขุดอดีตของบิดาเขาขึ้นมา
จากหลุมศพที่ถูกฝังลึกที่สุดในทวีป
...
ซึ่งอาจเป็นความผิดพลาด
ที่อันตรายที่สุด
ในชีวิตของพวกเขา
...
เพราะชื่อ
"หลินเทียนหยาง"
...
ไม่ใช่ชื่อของคนธรรมดา
แะยิ่งไม่ใช่ชื่อ
ที่แคว้นดาราสวรรค์ต้องการให้ใครกล่าวถึงีต่อไป
หิมะัขึ้น
...
าพัดผ่านระเบียงตำหนัก
ส่งเสียงหวีดหวิว
ราวกับำักระซิบาสิ่ง
จากอดีต
...
ภายในห้อง
ตะเกียงวิญญาณสีฟ้าส่องแสงริบหรี่
...
เี่ชวนยังคงนั่งอยู่หน้าโต๊ะ
ตำราสมุนไพรเปิดค้างอยู่
แ่สายตาของเขา
ไม่ได้อยู่หน้ากระดาษีแล้ว
...
หลินเทียนหยาง
...
ชื่อนั้น
วนเวียนอยู่ในหัว
อย่างเีงัน
...
เขาแทบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับบิดา
...
ความทรงจำในวัยเด็ก
เลือนรางจนแทบจับต้องไม่ได้
...
เขารู้เพียงว่า
บิดาจากไป
ก่อนที่เขาจะโตพอจะจดจำได้
...
แะทุกครั้งที่า
มารดาัเี จากนั้นไ่า าก็าไปีคน
...
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
กึก
...
เสียงาอย่างดังขึ้นนอก้า่า
...
เี่ชวนเงยหน้า
...
าพัดเข้ามา
พร้อมเกล็ดหิมะ
...
แะซองจดหมายสีขาว
ฉบับหนึ่ง
...
ตกลงโต๊ะ
...
เย่หลิงสะดุ้งตื่นทันที
...
มือคว้าีดสั้น
โดยสัญชาตญาณ
...
"ศัตรู?"
...
"ไม่"
...
เี่ชวน
...
เขาไปนอก้า่า
...
ไม่ีใคร
...
ไม่ีเา
...
ไม่ีร่องรอยลมปราณ
...
ราวกับจดหมายฉบัี้
ลอยมาจากอากาศ
...
เย่หลิงกลืนน้ำลาย
...
"ข้าไม่ชอบแบี้"
...
"ข้าก็เหมือนกัน"
...
เี่ชวนหยิบจดหมายขึ้นมา
...
ไม่ีชื่อผู้ส่ง
...
ไม่ีตราประทับ
...
ด้านในีเพียงกระดาษแผ่นเดียว
...
แะข้อความไม่กี่บรรทัด
...
"หากเจ้าต้องการรู้เรื่องหลินเทียนหยาง"
...
"จงไปที่หอเ็ตำราทิศเหนือ"
...
"ชั้นเจ็ด"
...
"ช่องเ็หนังสือาเ 327"
...
"หลังเที่ยงคืน"
...
จบเพียงเท่านั้น
...
ไม่ีคำอธิบาย
...
ไม่ีลายเซ็น
...
เย่หลิงอ่านจบ
หน้าซีดทันที
...
"กับดัก"
...
"แน่นอน"
...
"งั้นไม่ไป?"
...
เย่หลิงทันที
...
"ไม่ไป"
...
"ดี"
...
เี่ชวนพยักหน้า
...
เย่หลิงถอนาใจโล่งอก
...
จากนั้น
เี่ชวนก็เ็จดหมายใส่อกเสื้อ
...
"ข้าจะไป"
...
"..."
...
"..."
...
"คุณชาย!!"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ภายในตำหนักจันทราเยือกแข็ง
...
ไป๋หรูเซวี่ยาหมากีำลง
เา ๆ
...
แกร๊ก
...
หญิงชราชุดดำือยู่ด้านหลัง
...
"เขาได้รับแล้ว"
...
์หญิงรองยิ้ม
...
"แน่นอนว่าได้รับ"
...
"แล้วเขาจะไปหรือไม่"
...
าัเาะเา ๆ
...
"ไป"
...
"คนาประเภท"
...
"สามารถอดทนต่อความเจ็บปวดได้"
...
"สามารถอดทนต่อการถูกไล่ล่าได้"
...
"สามารถอดทนต่อความโดดเดี่ยวได้"
...
"แ่ไม่สามารถอดทนต่อคำาในใจตัวเอง"
...
าของาทอดมองหิมะด้านนอก
...
"หลินเี่ชวนเป็นคนแบั้น"
...
"เขาไม่กลัวอันตราย"
...
"แ่เขากลัวการไม่รู้ความจริง"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ในคืนเดียวกัน
...
ตำหนักมังกรขาว
...
ไป๋เทียนเิำัอ่านรายงาน
...
ุาวัยกลางคนคนหนึ่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้า
...
"ฝ่าบาท"
...
"คนของ์หญิงรองเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว"
...
ไป๋เทียนเิเี
...
"าส่งจดหมาย"
...
"ถึงหลินเี่ชวน"
...
ห้องตกอยู่ในความเี
...
ก่อนิ้า ๆ จะปรากฏใบหน้า์ชายใหญ่
...
"เร็วจริง"
...
"สมกับเป็นา"
...
ุาลังเล
...
"เราจะขัดขาหรือไม่"
...
"ไม่"
...
"ปล่อยไป"
...
"แ่..."
...
"ส่งคนตามดู"
...
"ข้าอยากรู้"
...
"าค้นพบอะไรเกี่ยวกับหลินเทียนหยาง"
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
เที่ยงคืน
...
หอเ็ตำราทิศเหนือ
...
ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางหิมะ
...
เีงัน
...
ไร้ผู้คน
...
เี่ชวนือยู่เบื้องหน้า
...
เย่หลิงืข้าง ๆ
ี้าไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด
...
"คุณชาย"
...
"ข้ายังคิดว่านี่เป็นความคิดที่โง่"
...
"อาจจะ"
...
"อาจจะ?"
...
"แ่ข้าอยากรู้"
...
เย่หลิงถอนาใจแรง
...
"วันหนึ่งท่านต้องตายเพราะนิสัยแบี้แน่"
...
เี่ชวนัเาะ
...
"เป็นไปได้"
...
จากนั้น
ทั้งคู่จึงเดินเข้าไปด้านใน
...
หอเ็ตำราเีอย่างประหลาด
...
เสียงฝีเท้าดังสะท้อน
...
ทีละก้าว
...
ทีละก้าว
...
จนกระทั่งถึงชั้นเจ็ด
...
ช่องเ็หนังสือาเ 327
...
เี่ชวนเอื้อมมือไป
...
ดึงหนังสือเล่มหนึ่ง
...
“ครืด”
...
ทันใดนั้น
ัด้านหลัง
กลับเื่เปิดช้า ๆ
...
เผยให้เห็น
ห้องลับ
...
เย่หลิงชักีดทันที
...
เี่ชวนหรี่ตา
...
ทั้งสองมองหน้ากัน
...
ก่อนก้าวเข้าไปพร้อมกัน
...
ภายในห้อง
ีเพียงโต๊ะตัวหนึ่ง
...
แะม้วนคัมภีร์เก่า
...
หนึ่งม้วน
...
เี่ชวนเปิดมัน
...
แล้วาของเขา
ก็แข็งค้าง
...
เพราะบรรทัดแรก
เขียนเอาไว้ว่า
...
"รายชื่อผู้ต้องห้ามแห่งแคว้นดาราสวรรค์"
...
แะชื่อแรกสุด
...
คือ
...
หลินเทียนหยาง
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
ในขณะเดียวกัน
...
ยอดหอคอยสูงสุดของวังหิมะ
...
ไป๋หานเทียนือยู่ท่ามกลางพายุหิมะ
...
สายตาสงิ่ง
...
ราวกับมองเห็นทุกสิ่ง
...
"เริ่มแล้ว"
...
เขาพึมพำ
...
เบื้องหลัง
ชายชราชุดขาวคนหนึ่งคุกเข่า
...
"ฝ่าบาท"
...
"จะทรงหยุดหรือไม่"
...
จักรพรรดิหิมะส่ายหน้า
...
"ไม่"
...
"เด็กคนนั้น"
...
"ีสิทธิ์รู้"
...
าพัดแรงขึ้น
...
หิมะโปรยลงมาจากฟากฟ้า
...
ขณะที่ความลับซึ่งถูกฝังมานานกว่ายี่สิบปี
...
ำัเริ่มเปิดเผยทีละชั้น
...
แะไม่ีใครรู้เลยว่า
...
เมื่อหลินเี่ชวนอ่านคัมภีร์ม้วนนั้นจบ
...
ชีวิตของเขา
อาจไม่เหมือนเดิมีต่อไป.
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
Review/Comment
userA???
???? ??? ? ???? ?? ??